جعفر شهرى باف

14

طهران قديم ( فارسى )

ميگرفت حدوث و با و شر و فتنه در دهات و ظفر پادشاه را مىرساند . اگر در ماه جمادى الاول خسوف مينمود : خون‌ريزى در شهرها ، خروج بر سلطان و ظفر او را دليل بود و اگر كسوف شده خورشيد ميگرفت توسعه‌ى روزى ، الطاف شاه بر رعيت . فراوانى نعمت و ارزانى و آمدن باران را معلوم مينمود . اگر در ماه جمادى الثانى خسوف و كسوف ميشد : كمى آب در بلاد كوفه و موصل و گرانى و بلاى سلطان بابل و فراوانى خيرات و جنگ و قتل در مصر و گرانى در مغرب آخر سال و فراوانى نعمت و ساير اشياء خوردنى را دلالت مينمود . اگر ماه در ماه رجب ميگرفت : دلالت داشت بر سلامتى مردم مشرق و آمدن طاعون و قحط در بلاد مغرب و زيادتى باران و فراوانى مرض در ديار بيت المقدس و اگر خورشيد ميگرفت آبادانى و باران زياد در كوهستانها و آمدن ملخ بىضرر در فارس و دلخوشى . اگر در ماه شعبان ماه ميگرفت : كشته شدن امير ولايت و بالا رفتن قيمت‌ها و قحطى عظيم را دلالت داشت و اگر خورشيد ميگرفت : خروج مردم بر پادشاه و ظفر پادشاه بر دشمنان و قحط و غلا و مرگ در بلاد مغرب را گواهى مينمود . اگر خسوف در رمضان واقع ميشد : سختى سرما در كوهپايه‌ها و زيادى برف و باران و آب و زيادى گزندگان و مرگ‌ومير در ميان زنان را دلالت داشت و اگر كسوف مينمود : اطاعت مردم را از پادشاه و غلبه رومى بر عرب و عرب بر روم و آمدن باران در تمام نقاط را علامت بود . اگر در ماه شوال ماه ميگرفت : غلبه پادشاه و بلا و فتنه و اضطراب ميان عامه ، خاصه دهاتى و رعيت را نشانه بود و اگر خورشيد ميگرفت : رنج شپش در هند و فراوانى گياه و اراجيف در بلاد شرق را معلوم مينمود . اگر ماه در ماه ذى القعده ميگرفت : فتح بلاد و پيدا شدن گنجها بوسيلهء پادشاه و آمدن باران و خوشحالى مردم و معموره و آبادانى را پيش‌گوئى داشت و اگر